Ik zou willen dat ik een rotsvast vertrouwen had in een schepper of een God. Helaas strookt mijn levensfilosofie niet met een heerser over de planeet die je beoordeelt op goed of kwaad. Ik ben meer een hedendaagse consument en haal hier en daar mijn eigen waarheid uit dat wat geschreven staat.

Moeder aarde, Maria Magdalena, Nefratete, het valt me op dat ik vooral wijsheid put uit verhalen over sterke vrouwen. In mijn ogen komen alle geloven voort uit één verhaal wat gedurende de overlevering is opgeschreven, geïnterpreteerd en vertaald door diverse mensen met een eigen visie.

Ter vergelijk: Je had vroeger op de basisschool een spelletje waarbij de juf achterin de klas aan een kindje een verhaal vertelde, die dit op zijn beurt weer vertelde aan zijn buurman, die dit weer vertelde aan zijn buurman enzovoort enzovoort. Vooraan in de klas was er niets meer over van het verhaal dat de juf het eerste kindje had ingefluisterd. Verhalen worden mooier gemaakt, aangedikt, op basis van eigen interpretatie doorverteld met de nadruk op dat wat belangrijk is voor de verteller.

De oorsprong van ons hele bestaan is volgens mij gebaseerd op één ding, universele liefde. Een liefde voor jezelf en je naasten. We zijn allemaal onderdeel van deze universele liefde. Sommigen van ons handelen hiernaar en veel van ons niet. We oordelen en veroordelen onszelf en anderen omdat we anders zijn dan de rest. We plakken plaatjes op elkaar en leggen elkaar onze waarheid en wil op en onderdrukken hiermee de liefde die er als vanzelf is. Oorlogen en hongersnoden zijn er al eeuwen en zelfs nu nog in onze geciviliseerde maatschappij.

Wanneer we allemaal in liefde en harmonie leven alsof we onderdeel zijn van een groter geheel, all is one, zal verbroedering ontstaan, want wie liefde zaait zal liefde oogsten.

Een ras: De Mens
Een land: De wereld
Een geloof: De liefde

Janou Vos-Bode