Lentelust en Zomerzin
In de lente word ik altijd een beetje verliefd.
Na een ernstig te kort aan zon gedurende de wintermaanden die neigen naar een winterse depressie, waarin ik behoefte voel aan warme, wollen, winterse dekens die bedoeld zijn om mijn winterslaap zo aangenaam mogelijk te maken, heb ik in de lente een luchtig, licht, lentegevoel en ga ik lachend door het leven!
De eerste zonnestralen op mijn huid, blije mensen. Uit de wind, achter glas, in de zon met een koffie of een wijntje en een fijne tafelgenoot of genote. Ik kan met een gerust hart en zonder rare blikken mijn veels te grote zonnebril opzetten. Welke ik overigens in de winter ivm lage zon en winterwind stoicijns ophoud. En in het o-zo-bruisende Dordrecht waardeert en snapt men dit zeer, (niet dus). Ik heb zin om te shoppen (hoewel ik dit in de winter ook heb om die depressie dus buiten te houden), korte rokjes, fladderjurkjes, hoge hakken, slippertjes, fijne lingerietjes. Het is tijd om mezelf te pellen. Me te ontdoen van mijn winterse schilletje. Gooi m’n haar los! Ik kan fijn een keertje naar de zonnebank voor die gekust-door-de-zon-look die uit een potje nooit lukt en waarvoor er nog net niet genoeg lentestraaltjes zijn. In de winter, hoewel de warmte welkom zou zijn, vermijd ik de Sundays, omdat ik geen zin heb om eruit te zien als een overjarige Barbie. Had ik al verteld hoe blij ik in de lente met mijn pedicure ben? Isha maakt in de lente tenminste niet voor niets een fijne “frenchie” op mijn tenen. Mijn jubelteentjes mogen weer buitenspelen en worden weer gezien! Want hoe jammer is het om fijn gepedicuurde voetjes in uggs weg te stoppen? Niets aan joh, de winter voor voetjeslief.
Aahhh de Lente: Ik sta fijner op, ben niet zo lamlendig. Fris als een hoentje. Drink zonder problemen liters water en hol naar de sportschool terwijl het al of nog licht is. (want zomer komt eraan, dus er onstaat ook acute onvrede met elke oneffenheid welke potentieel zichtbaar zou kunnen zijn).
Ik kan het lentegevoel nergens anders mee vergelijken dan met een prille verliefdheid. Ik dartel door het leven als een lammetje in de wei. Mijn lentekriebels kan ik alleen maar vergelijken met vlinders in je buik. Hoe lekker is dat? Een jaarlijks terugkerende verliefdheid? Voor gratishhh. Gegarandeerd rond 21 maart. Verliefd op het leven zelf.
Ik heb nu al zo’n zin in de zomer! Want waar Lente een prille verliefdheid is,is de zomer voor mij synoniem aan die fijne date die afgesloten wordt met een perfecte kus.
Wist je trouwens dat de perfecte kus overigens vaak een voorbode is van goede seks? Als hij of zij niet kan zoenen moet je niet eens overwegen om seks met deze persoon te gaan hebben. Ik geef je namelijk bij voorbaat op een briefje, dit wordt een fiasco!.
Stelling : niet kunnen zoenen is gelijk aan niet leuke seks.
Dit is gestaafd op een ondere andere door mij onderzochte en daarna op juistheid bewezen theorie. Echt! Ik heb hiernaar als een Maurice de Hond onderzoek gedaan onder vriendjes en vriendinnetjes (niet door met ze te zoenen en daarna seks met ze te hebben overigens voor de perverts onder ons, maar door ze het te vragen).
En de uitkomst is overal gelijk: niet fijn zoenen=niet fijn sexen.
Mocht je andere ervaringen op dit vlak hebben in de categorie hij-duwde-wel-een-stuk zeemleer-achter-in-mijn-keelgat-voorzien-van-een-ietwat-overdadige-speekselconsumtie-maar-toch-neukten-we-de-sterren-van-de-hemel, dan hoor ik dit graag. Reacties via mijn facebook please!
Janou





