De afgelopen maanden voelde ik mijzelf een nomaad. Ik verhuisde namelijk een aantal keer maar was eigenlijk nergens echt thuis.

Het begon allemaal in December 2009.  Nadat mijn verhuizing richting Amsterdam van de baan was besloot ik dat het nu tijd was voor een echte woning. Ik woonde op dat moment in een appartement met een vriendin van mij in Rotterdam-Noord. Een oud huisje waar ik mijn eigen kamer had die ik zowel als slaap- en woonkamer gebruikte. Ik was klaar met de stof, krappe ruimte, muizen en wateroverlast en wilde iets nieuws en “schoon”. Niet dat ik geen schoon huis had maar die stof, rotte vloeren en muren maakte mij gek! Toen ik tijdens een telefoongesprek met een van mijn goede vriendinnen (die zich opdat moment in Azie bevondt) lekker aan ‘t klagen was stelde zij voor dat ik in haar huis ging wonen. Zij was voorlopig toch niet thuis en heeft een relaxt nieuw huisje dichtbij het centrum. Ideaal voor a girl like me!

Emine verhuisde dus naar Rotterdam-West!!!

Ik was in mijn nopjes! Heerlijk nieuw huisje inclusief geweldig balkon met heel de dag zon! De zomer kon niet beter beginnen! In het voorjaar kwam mijn vriendin weer terug naar Nederland. Aangezien we al jaren spraken over hoe gezellig het wel niet zou zijn als wij samen in een huis zouden wonen bleef ik nog even hangen. Hoe leuk dit huis is en hoe gezellig we het ook hebben het is en blijft een twee-kamer appartement. Dit houdt dus in dat na terug keer van mijn vriendin wij wel heel dicht op elkaars lip zaten. Dit is soms best lastig. Denk vooral aan 1 slaapkamer met 1 bed en verder geen andere ruimte dan de woonkamer met het geweldige balkon. Nu hoef ik jullie niet te vertellen in wat voor aparte situaties je dan terrecht kan komen wil je een beetje privacy!? Toch maar weer opzoek gegaan naar een nieuwe woning. Tussentijds nog even een aantal weken in een andere woning gezeten van een vriendin die op vakantie was en toen weer terug naar ons gezellige mini-huis.

En toen was daar ineens een huis. Ik kreeg een aanbieding voor een nieuw appartement op de kop van zuid. 17de verdieping met een heel aardig uitzicht. Met een lichte twijfel (Tja, het is en blijft toch Zuid)  heb ik het appartement geaccepteerd! En ik kan je vertellen ik ben heel erg gelukkig. Het is nieuw, schoon, mooi en o wat heb ik een geweldige kijk op de stad! Ik ben nu al twee weken lekker aan klussen en volgende week is het dan zover, dan ga ik over! Het is even aanpoten en het kost me aardig wat geld maar ik heb eindelijk mijn eigen plekje! Is dat niet fijn!? Helemaal alleen met mijn eigen slaapkamer! Natuurlijk ga ik de nachten lepeltje lepeltje missen met lieve Gab maar nu kan ik echt weer zeggen “ Ik ben thuis”!

Liefs Emine