en nog een :

Zie je dit verband? Anders geef ik er nog een klein rukje aan!

Ik ben in het bezit van de eigenschap dat ik verbanden kan leggen tussen zaken die geen verband hebben. Hele theorieën zwellen op in mijn frontale hersenkwab (daar waar mentale functies, zoals impulsbeheersing, beoordelingsvermogen, probleemoplossing, planning, sociaal gedrag en taal elkaar ontmoeten). Om zich vervolgens een weg te banen naar mijn waarschijnlijk beter ontwikkelde rechterhersenhelft (meer ruimtelijke creatieve kijk op dingen in tegenstelling tot de linker rationele analytische helft).

Door dat ik het leven soms vanuit een glas half leeg visie bekijk zijn het vaak de niet zo leuke dingen die in verband worden gewikkeld. Soms raakt iets me zo hard dat – wanneer ik een Streetfighterkarakter zou zijn, ik spontaan fireballs zou kunnen afvuren. Dit levert op zijn zacht gezegd soms onaanvaardbare situaties op. (lees: verwijten – emoties – trouble in paradise)

Tot voor kort (pak m beet een etmaal voor aanvang van dit schrijven) ontkende ik deze eigenschap meestal. Het is nogal een hinderlijke. En aangezien ik ook in struisvogelpolitiek nogal bedreven ben negeerde ik dit volledig.
Het leven (of eigenlijk bepaalde mensen in mijn leven) opent soms mijn ogen (waarna ik ze vaak uit angst voor het onbekende weer sluit).

Maar het roer gaat om, het verband gaat weg.

Ik omarm mijn gebreken en aanvaard ze zodat ik ze los kan laten en in serene rust mijn pad kan volgen. Want allejesus wat maak ik het mezelf soms moeilijk. Moord en brand denken terwijl er nog niet eens sprake is van rookontwikkeling. Doordat ik gepokt en gemazeld ben verwarde ik deze kortsluiting in mn frontale hersenkwab dan ook vaak met onderbuikgevoel.

Kun je nog zo leuk jarenlang cursussen intuïtieve ontwikkeling hebben gedaan, stilteretraites naar Jordanie maken, in therapie zijn, haptonomie ondergaan, boeken lezen of mensen om je heen hebben die het vanuit een ander perspectief zien in je eigen realiteit is het verdomd lastig navigeren met angst of oordeel of raadgever. Maar het pad naar eerst tot tien tellen voordat je de hele wereld gaat bellen is gebaand.

Serenity here I come…

Liefs, Janou Bode

Picture by Daphne Krijgsma: www.dk-photography.nl